Mathias Hoeckx, zoon van de huidige generatie

“Ik weet ook niet precies hoe dit moet, ik ben nog nooit geïnterviewd”, lacht Mathias. Daar is niets van te merken. Met zijn vlotte babbel haalt hij herinneringen op en navigeert hij door het gesprek. “Iedereen van onze familie babbelt wel graag. Ik denk dat dat iets moet zijn dat ook door Huis Windels komt. Wij zijn allemaal kei sociaal en wij helpen de mensen graag. Ons mama heeft me dat ook ingepeperd: altijd vriendelijk zijn, daar komt je het verst mee.”

Mathias heeft veel van zijn moeder geleerd en hij gloeit van trots wanneer hij over haar en Huis Windels kan spreken. “Ik vertel met extreme trots over de winkel. Ik heb al op veel plekken gewerkt en overal kennen ze Huis Windels. Mechelen is hip aan het worden met hippe winkels. Maar die hippe winkels, they come and go. Ons mamaatje die blijft. Mensen wiens ouders al naar Windels gingen, die kunnen nu naar dezelfde winkel gaan.”

Maar of dat allemaal kan blijven? Daar twijfelt hij over. “Alle ‘slechte’ dingen gaan ze eruit halen. Roken mag op veel plekken al niet meer. Ik vrees dat ze met alcohol hetzelfde zullen doen. Het is moeilijk, hé. Je moet bijna doen alsof je geen tabak verkoopt als winkel. En Stad Mechelen, die trots zou moeten zijn op een zaak als Huis Windels, màg ons bijna niet meer in de kijker zetten. Natuurlijk hoop ik dat de zaak overleeft, maar het wordt moeilijk.”

Spelen met dat imago van tabak, heeft Mathias altijd geestig gevonden. “Als ik mij verveelde, rolde ik als kind valse sigaretten met niets in. Dan ging ik die buiten alsof oproken. Daar kon ons mama niet mee lachen.” De show stelen, dat heeft er wel altijd in gezeten. “Ik ging vroeger mee naar de ambachtsmarkten met papy. Om mij bezig te houden, had ik naast zijn plekje een standje gemaakt waar ik goocheltrucs deed. Ik heb daar mijn eerste geld verdiend. Die mini-snijmachine ging vroeger ook altijd mee. Papy kon daarmee dan het hele proces van het sigarenambacht uitleggen. Daarnaast werd dat – dat ziet er toch ongelooflijk oud uit hé – vroeger ook gebruikt om de kwaliteit van de tabak te testen. Als papy stalen van tabak aankreeg, moest hij die natuurlijk eerst proeven. Die stalen stak hij dan in die machine, maakte daar à la minute een sigaar mee en rookte die op.”