Eva Cabuy, dochter van Isabelle

“Op mijn eerste werkdag zei Catherine tegen mij: “Je noemt me in de winkel niet Tante Catherine, hier gebruik je gewoon mijn naam.” En zij heeft ook heel hard haar best gedaan om me niet al te vaak “Evaatje” te noemen (lacht),” Het is duidelijk dat Eva altijd met veel plezier achter de toonbank heeft gestaan. “Je band verandert als je samenwerkt met je familie. Je leert elkaar in andere contexten kennen, maar bovendien zie je elkaar veel meer. Al die korte babbeltjes tussen de klanten door tellen op en zijn veel eerlijker dan geplande bezoeken. Ik ben ook heel trots dat ik als deel van de familie in de winkel heb mogen staan. Deels daarom koos ik de plakbanddispenser als voorwerp. Het is een antiek geval. Je ziet meteen dat het niet uit deze tijd komt. Het is gemaakt om generaties mee te gaan. Niemand weet precies hou oud het is, maar volgens papy stond het al in de winkel van toen hij een klein manneke was. Veel klanten merken dat voorwerp ook op. Leuk, want dan kon ik in één nonchalante adem vertellen hoe oud Huis Windels al is én dat ik ook deel uitmaak van de familie. Daarenboven maken wij er een erezaak van om geschenken mooi en strak in te pakken. Dat doet me denken aan iets anders wat Catherine me op dag één geleerd heeft. Zeg niet: “Zal ik het inpakken als cadeautje.” Zeg: “Zal ik het inpakken als geschenk.” Al die verkleinwoorden zijn niet nodig voor hetgeen wij verkopen.”

“Elke dag zie je veel verschillende mensen als je in een winkel staat. Dat werd extra tastbaar tijdens de eerste harde coronalockdown. Wij waren een van de enige winkels op de Ijzerenleen die open mochten blijven. Daar heb ik gevoeld dat je als winkelier ook een maatschappelijke rol kan vervullen. Oude mensen bleven al eens langer met je babbelen. Mensen hunkerden naar die horeca en probeerden het dan anders in te vullen door zich thuis extra te verwennen met een goeie fles of een lekkere sigaar. Op den duur ken je bepaalde mensen ook. Ik vond het leuk om als spelletjes voor mezelf het tabaksmerk van terugkerende klanten te onthouden. Vaak past het merk ook goed bij de persoon. Er zijn maar bepaalde mensen die Blonde Van Nelle roken en weer andere mensen die altijd Tigra bestellen. Ik kijk nu ook nog altijd naar het merk dat mensen roken en vaak kan je wel zeggen “ah ja, tuurlijk rook jij blauwe Camel.”

“Het is leuk om als jonge vrouw net iets meer te weten over producten zoals spirits en tabak. Al heb ik maar een fractie van de kennis van Catherine, Michiel, Robby of Eric. Mensen verwachten dat niet. Stiekem werk ik al eens een weetje binnen in een conversatie om dan ook nog langs mijn neus weg te zeggen dat mijn familie “dus wel de oudste tabakzaak in België uitbaat”. Als je nadenkt over die 150 jaar, is dat een totaal maf getal. Er is een winkel die al die jaren op dezelfde plek in het straatbeeld van een stad staat. Huis Windels bestaat al van toen de koopwaren nog met paard en kar gebracht werden. Er zijn zo veel dingen die mensen niet weten over zaken als Huis Windels of ambachten die stilletjes aan uitsterven. Tabaksplantages aan de Semois bijvoorbeeld, denk je dat veel mensen je zouden geloven?”